جناب احيائى در كتاب كاربرد علوم در قبله‌يابى بيست طريق از آنها را به نگارش آورده‌اند . وقت نماز ظهر وعصر : وقت نماز ظهر وعصر از ظهر شرعي تا مغرب است « 1 » . به اندازه أداء ظهر از أول وقت ويژه ظهر به حسب حال نمازگزار - وبه همين مقدار از آخر وقت ، مخصوص عصر است ، ودر بقيه وقت با هم مشتركند . دليل : 1 - از آيات قرآن « أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى غَسَقِ اللَّيْلِ » ( اسرى 78 ) نماز را هنگام زوال آفتاب از وسط آسمان ( دايره نصف النهار ) تا أول شب بپادار . 2 - روايات : در برخى از آنها تحديد وقت ظهر وعصر ، تعبير به رسيدن سايه به مقدار يك قدم ودو قدم ، دو قدم وچهار قدم يك ذراع ودو ذراع به چشم مىخورد ، يعنى أول وقت ظهر وقتي است كه سايه به اندازه يك قدم باشد يا يك ذراع يا دو قدم ، ولى بايد توجه داشت كه اين تعبير ، گوياى وقت اصلى نيست ، بلكه وقت عارضى را بيان كرده است ، زيرا نافلهء ظهر وعصر قبل از نماز ظهر وعصر خوانده مىشود لذا هرگاه سايه به مقدار يك ذراع بعد از ظهر پيش رود بايد نافله ترك ونماز ظهر خوانده شود ، وهرگاه به مقدار دو ذراع گردد لازم است نافله عصر ترك ونماز عصر برگزار گردد چنان كه در صحيحه زراره مىخوانيم :

--> ( 1 ) - عروة الوثقى : وقت الظهرين ما بين الزوال والمغرب ، ويختص الظهر بأوله مقدار أدائها بحسب حاله ويختص العصر بآخره كذلك . . . ( كتاب الصلاة ، فصل أوقات يومية ونوافلها )